خاطرات سال‌ها

چه عیب دارد که باران باشد و

ابر گریه های من را نبینی

چه عیب دارد که تو

سرت به آسمان نگاه من باشد

و من سرگرم نگاه زیبای تو باشم

چه عیب دارد که تو

بر سر لحظه هایی که در دلم هستی

حاضر باشی

و چه عیب که همیشه من

غایب کلاس جبرانی نگاهت باشم

چه عیب دارد که تو

در ساحل دریا شوری چشمان

مرا با پشت پا زدن به سکوت امواج

بشکنی

و من محو ِ

چشمان ِ تاریک ِماهی های ِ مرده ساحل باشم

چه عیب دارد که من

برای هیچ همسایه ای

اسفند نسوزانم

و چه عیب دارد که تو ان یکاد من باشی