خاطرات سال‌ها

شکل پرستویی برایم ، بال یک پرواز

فرمانده‌ای و من برایت مثل یک سرباز

زیباتر از حسن و جمالت من ندیدم هیچ

مانند بی‌همتاترین شهر دلم شیراز

تصنیف حال ما شده یک برکه و دریا

لیلا چه می‌بیند بجز غمگینی آواز

این عشق ما با یک نگاه تو رقم خورده

پایان ندارد شور ما ای بهترین آغاز

رؤیا برای یک هوایت شعر می گوید

وقتی تو تنها عشقمی ای یکه طناز

با عشق می میرم و من با عشق می مانم

این حرف را سال‌ها من با تو می خوانم

جنگل برای یک بیابان حرفهای تازه ای داشت

اما میان ما چرا این فاصله ، اما نمی دانم

یک روز دل پر می‌شود یک روز دنیایت

یک روز جان پر می‌شود یک روز رویایت

با هر که من خندیده‌ام یا گفته‌ام حرفی

وقتی برایت گم شود امروز و فردایت

فرقی ندارد دخمه باشی یا که هرجایی

وقتی که اویت می‌شود تصویر هرجایت

من با کویر خشک این مردم چه می کردم

دی ماه من شد مثل یک گرمای سوزانت

ماه منیر امشب کجای این دلم مانده

مهتاب هم جا مانده از رویای شبهایت

پر زد تمام حرف‌های چشم در چشمت

انگار نه خواب و خیالی بود تنهایت