خاطرات سال‌ها

بهار منی

با درختی سبز

پر از شکوفه های سیب

در انتهای یک کوچه‌ باغ قدیمی

به قدمت یک عشق

چه میدانم

شاید سالهاست فقط سال من

بهار و پائیز است

بهارش با تو و پائیز هم مثل تو

حواسم را می بینم که برلی تو جمع است

و گوشه های ساکت جانم بوی مهربانی تو را می دهد

گوشه هایی که فقط من و تو

تند از آن رد می‌شویم

مثل حرفهای در گوشی من به تو

مثل حرفهای رد شده دل تو به من

و چه میدانم

شاعر ترین لحظه هایم

از همه آدمهایی شروع می‌شود

که نه تو آنها را می خواهی و نه من

و چاره‌ ای نیست جز یک سکوت

یک بغل بغض

و یک آه

ای بهار من

نگذار این بهار هم

بی دیدن تو برایم تمام شود

بگذار مثل سایه سرد زمستان

یک بار دیگر عاشقانه های من و تو

برای دلمان تکرار شود