خاطرات سال‌ها

حرفم نمی آید ز فهم و درک بعضی ها

از حاضر و غایب و یا از ترک بعضی ها

انصاف در کل وجود و ذاتشان قحط است

اما همین ها حاضرند در اشک بعضی ها

خودسر ز این ها من ندیدم در تمام عمر

از بس حسودند در کمال و رشک بعضی ها

توفیق می خواهم ز حق تا سالهای بعد

دیگر نباشد یک وجود از شک بعضی ها

دلخوش شدن پای دل و جان چنین مردم

از بس که ساییدم به دل من کشک بعضی ها

تاوان من تنها دلیلش صبر و یاسم هست

ورنه چه باکست از نبود سبک بعضی ها

این شعر گفتن های من یا این همه رویا