خاطرات سال‌ها

وقتی صدايت نیست

شوقی برای من نمی ماند برای گفتن یک شعر پائیزی

آنوقت من حرفی ندارم مثل یک خواب پس از رؤیا

وقتی صدایت هست

جان و قلب من در از تو می گردد

مثل یخی با گرمی هرم نگاهت آب می گردم

وقتی صدایت هست

دنیا پیش من مثل

برگ درختی سبز از چشم یکی پروانه ی شیداست

وقتی صدایت هست

من با نام تو جانم چه آرام است...