خاطرات سال‌ها

این شبها مثل خودت خوابم نمی برد ....

فکر می‌کنم رؤیایت نمی‌گذارد پلکهایم بسته شوند

آسمانی بالای سرم نیست تا ستاره‌ ها را بشمارم

تنها سقفی سیاه و سفید

با یک نفس کوتاه‌ و بلند

یک اسم کوچک کنارم

و یک قافله بزرگ حرف دنبالم....

کوچک نیستم

نه دلم و نه روزگارم

غیر از فکر نوشتن‌ تو

فریاد دیگری ندارم

حرفها و شعرهایم را برایت می نویسم

برای خودم می خوانم و پاک می کنم

بال و پرت نیست تا راه رفتن و پرواز یادم دهند

سرم برای یک هوای دو نفره درد می‌کند

و برای یک راه دور

برای یک لحظه لمس خالی نگاه تو

و برای یک نفس کشیدنت

که تنها خودم صدایش را بشنوم.....