خاطرات سال‌ها

تابنده ای چون مهتاب منیر

گرمم می‌کنی مثل خورشید

تاب نمی آورم بی تو بودن

انگار خشت خشت وجودم با یاد و عشق تو بنا شده

انگار اکسیژن خونم از نگاه تو جذب وجودم می‌شود

وقتی خالی از یادت هستم

چیزی شبیه یک سنگ خواهم بود

و یا مثل ریگ یک بیابان

بی تو پهنای سرزمین های عشق

چیزی جز یک مشت خاک نخواهد بود

تویی که تمام قدرت و توانم میشوی

وقتی در برابر دریای نا امیدی

در برابر هجوم یک قوم ملخ های گرسنه و تشنه

می ایستم

پشتم به بودنت

به نامت

و به دوست داشتنت گرم است

انگار روز و شب برایم ثانیه ای میشود

وقتی که تو را دارم