خاطرات سال‌ها

در تنهاترین لحظه ای که میتوانم یادت کنم

می ایستم

برایت مینویسم که:

بهار من بهانه ای برای رسیدن به پاییز زیباست

طلوع بهار شکفتنم را

به میعاد غروب خزان خودم میسپارم

و میدانم که تو

در انتهای باور من ایستاده ای

دنیایم را

سرشار از حرفها و واژه هایی کرده ام

که ابتدا و انتهای آن یاد توست
یادی که هروقت در خاطر و یادم به تو میرسم می ایستم
انگار چیزهای زیادی از تو در خودم جا گذاشتم
آرامشم و دوست داشتن را

در چشمانت و مهربانی را در ترانه صدای خنده هایت
در ازدحام جمعیت ها

همیشه دنبال تو میگردم
و بین همه مردم

تنها چسبیده ام به خاطرت که گم نشوم
گمشده‌ای که تنها

نگاه من به دنبالش هست

و آنسوی چشمهای رهگذران

چشم‌هایت که مرا منهای ديگران می بیند....