خاطرات سال‌ها

مثل برگهای خزانی تنها شده ام

در کوچه‌های شهر کسی نیست

تا با صدای خش خش قدمها

با من بخندد

کسی نیست تا دست تنهایی ام را بگیرد

و مثل همیشه در کنار یک خاطره

یا زیرسایه نور ماه

در پیاده‌روهای پائیز

با من بخندد...

اینجا من بین حصار زمین و زمان

دلم برای کسی تنگ میشود

که این کلمات را با قطره قطره های باران عشق میخواند

و با صدایی از دور

مثل یک خواب

برای من دنیایی دلتنگی دارد...

با خيالت همیشه بیدارم

و با خیالت می خوابم....

چه دنیایی شده این روزهایم

هیچ کس به فکر دلمان نیست

و کسی هم منتظر آمدنم نیست