خاطرات سال‌ها

دکترها گفته بودند

با من حرف نزنند

شاید سیلاب های کلمات من

بر سلول های زمینی ها نقش ببندد

نمی دانستم

گوش ها و چشم هایم آنقدر بزرگ شده اند

که معنی حرفهای زیادی ام را رنگ می کنند

و بجای تمامی نفس کشیدنم

لباسی بر تنم می پوشند

که بوی نای باران سال‌ها پیش

در وجودم

چروک های صورت دلم را پر می کنند