خاطرات سال‌ها

پیچکهای قهوه ای موهای عکست را

با جانم به باد خواهم داد

تا برایم قاصد خوشبختی باشند

تار مویت را چندسالیست

به یادگار دلم

در تاریک ترین نقطه زمان پنهان کرده ام

تا همیشه مرا روسفید نگه دارد

و در خرمن کاه عمرم

دنبال دانه گندمی گشتم

که بهانه آدم شدنم بود

و من در این مسیر عاشقی

تصویر تو را دیدم

و آنجا بود که برای همیشه ایستادم.....