خاطرات سال‌ها

باور کن

بیشتر از خودت

حال دلت را می فهمم

و از آنچه بخواهی

ترا روشن تر به تصویر میکشم

بی خیال من

که برای گلدانهای خالی دنیا

همیشه ترانه میخوانم

و

موهایم را برای احساسی می بافم

که تاری از مهتاب در لابلای خوابش نیست