خاطرات سال‌ها

«روزها اینگونه پرپر گشت

لحظه های بی شکیب عمر

چون پرستوهای نا آرام در پرواز

رهروان را چشم حسرت باز

من که جام هستی ام از اشک لب‌ریز است

می پرسم

در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر برد ....»